9 października odbyła się wycieczka do Torunia, w której uczestniczyli uczniowie klas o profilu biologiczno-chemicznym. Na początku uczestniczyli oni w warsztatach chemicznych, wykonując doświadczenia chemiczne dotyczące gazów 
, a następnie w zajęciach dotyczących kuchni molekularnej. Wszyscy dobrze się bawili, mogąc samemu przeprowadzić eksperymenty i zobaczyć na własne oczy jak przeprowadzać reakcje chemiczne. Mieli również okazję spróbować przyrządzonych przez siebie kulek do Bubble Tea oraz żelków na bazie składnika żelującego jakim był agar. Po warsztatach przyszła pora na zwiedzanie Torunia – pogoda sprzyjała 
, więc spacer przebiegał na trasie Teatru – Krzywej Wieży – Murów Miejskich – fontanny z dzielnym flisakiem – Ratusza – pomnika Kopernika i karnego osiołka. Wzbogaceni o sporą dawkę wiedzy o Toruniu, ale także i umiejętności chemicznych, niektórzy z toruńskimi piernikami, bezpiecznie powrócili do Olsztyna
Perhydrol w stężeniu 15% wraz z kilkoma kroplami nadmanganianu potasu KMnO4, obok tealight z podpalonym łuczywem
Perhydrol w stężeniu 15% wraz z kilkoma kroplami nadmanganianu potasu KMnO4, obok tealight z podpalonym łuczywem
Wydzielający się tlen z probówki z wodą utleniona H2O2 i KMnO4 – weryfikacja wydzielającego się gazu poprzez przystawienie do niego żarzącego się łuczywa, które rozpala się jasnym płomieniem
Substancja powstała w probówce
Substancja powstała w probówce
Substancja powstała w probówce
CuCl2 w probówce
Do CuCl2 dodaliśmy zwinięty kawałek aluminium – powstała miedź jako rudawawa substancja i sól AlCl3 – wkładając rozpalone łuczywo, pojawiał się lekko niebieskawo-zielony płomień, charakterystyczny dla miedzi
Zjawisko sztucznych ognii – charakterystyczna reakcja soli aluminium w kontakcie z płomieniem
Jest to reakcja egzoergiczna – zachodzi z wydzieleniem ciepła, próbowka jest gorąca
Pipeta, w której znajduje się roztwór – znajdują się w nim widoczne pęcherzyki gazu – wodoru i tlenu
Filmik, w którym do wylotu pipety zbliżamy palące się łuczywo – ściskając pipetę, gazy – wodór i tlen wydostają się na zewnątrz – wodoru z reakcji 2H2O -> 2H2 + O2 jest więcej, dlatego gaz spala się z charakterystycznym dla wodoru trzaskiem
Kuchnia molekularna – sprzęt, z którego korzystaliśmy
Podgrzewanie roztworu napoju gazowanego, do którego dodaliśmy substancji zagęszczającej – agaru
Do strzykawek nabieraliśmy płyn i chłodziliśmy je w zimnej wodzie, aby zgęstniało
Wkraplanie napoju z dodatkiem mleczanu wapnia do wody z dodatkiem algnianu, celem stworzenia jadalnej otoczki wokół napoju i tym samym jadalnych kulek do „bubble tea”
Kolba z napojem i agarem – po ogrzaniu, a następnie schłodzeniu substancja zastygła i nie poruszała się nawet po odwróceniu kolby
Świecące bransoletki – mechanizm ich działania oparty jest na specyficznej budowie – warstwie zewnętrznej z plastiku, następnie barwnika i szkiełka, za którym znajduje się nadtlenek wodoru – kiedy szkiełko pod naciskiem np. dłoni zostaje przełamane, wtedy H2O2 dostaje się do barwnika i świeci – przez kilkanaście godzin
